Nandrolone vs testosterone: co faktycznie mierzyły badania

Porównanie trafia do sklepu jako pytanie, a wychodzi jako wzruszenie ramion, ponieważ opublikowane dane go nie zawierają. Literatura z badań klinicznych nie przeprowadziła takiego eksperymentu. To, co przeprowadziła, pokazuje, jaki pomiar każde badanie uznało za istotny i w którym miejscu każde z nich się kończy.

Co w ogóle znaczyłoby „silniejszy” i kto to mierzył

Najbliższą odpowiedzią dotyczącą całej klasy jest przegląd przeglądów (umbrella review) środków poprawiających wyniki sportowe u zdrowych sportowców, obejmujący 27 przeglądów i metaanaliz na poziomie 4 dowodów. Jego główny wniosek dla klasy androgenno-anabolicznych steroidów to wzrost siły o 5% do 52% oraz standaryzowana różnica średnich 0.62 dla beztłuszczowej masy ciała, a następnie to, co autorzy nazywają późniejszymi zaburzeniami lipidowymi.

Zakres jest ogromny, a tak wygląda klasa obejmująca związki o bardzo różnej sile działania. Praca nie wyodrębnia przy tym nandrolone spośród testosteronu ani żadnego innego członka klasy. Ten sam przegląd nie znalazł wśród uwzględnionych prac żadnych badań dotyczących SARMs ani inhibitorów ACE, co jest tym samym problemem rzetelności, z jakim te dwie kategorie mierzą się osobno.

Wartość dotycząca siły podana na tej stronie nie należy więc do żadnej z tych dwóch półek. Nie pozwala porównać dwóch produktów między sobą.

Badania nad nandrolone: rzeczywiste, randomizowane i nigdy u zdrowych osób

Istnieją cztery badania randomizowane. Każde zbudowano wokół problemu klinicznego, a nie wokół sporu o potencjał anaboliczny.

Najczystszy projekt to badanie czynnikowe 2×2 u 79 pacjentów na przewlekłej hemodializie, z których 68 ukończyło dwanaście tygodni. Uczestnicy otrzymywali co tydzień nandrolone decanoate lub placebo, w układzie podwójnie zaślepionym, a do tego albo wykonywali trening oporowy kończyn dolnych podczas sesji dializ trzy razy w tygodniu, albo nie. Beztłuszczowa masa ciała mierzona metodą DXA wzrosła o 3.1 kg z odchyleniem standardowym 2.2 w grupie nandrolone. Pole przekroju poprzecznego mięśnia czworogłowego zwiększyło się addytywnie zarówno w grupie ćwiczącej, jak i w grupie nandrolone, przy P = 0.01 i P poniżej 0.0001. Autorzy kończą zdaniem, które decyduje o wadze tych wyników: potrzebne są dalsze badania, aby ustalić, czy te interwencje poprawiają przeżycie.

W drugim badaniu, u 38 zakażonych HIV kobiet z utratą masy ciała, podawano nandrolone decanoate lub placebo co drugi tydzień przez dwanaście tygodni w układzie zaślepionym, a następnie przez dwanaście tygodni w układzie otwartym. Masa ciała wzrosła o 4.6 kg, czyli o 9.0%, a beztłuszczowa masa ciała o 3.5 kg, czyli o 8.6%, istotnie w porównaniu z wartością wyjściową i z placebo w każdym przypadku. Masa tkanki tłuszczowej nie zmieniła się istotnie w żadnej z grup. Najciekawsze jest zdanie o bezpieczeństwie: brak istotnych różnic między grupami w parametrach biochemicznych, w toksyczności stopnia 3 lub wyższego ani w zgłoszeniach efektów wirylizujących, a autorzy od razu dodają, że w badaniu o takiej wielkości nie da się w pełni ocenić bezpieczeństwa.

Najdłuższe badanie trwało dwa lata i objęło 65 kobiet z osteoporozą w wieku powyżej 70 lat, które co trzy tygodnie otrzymywały nandrolone lub placebo, przy czym wszystkie przyjmowały wapń. Gęstość mineralna kości kręgosłupa lędźwiowego wzrosła o 3.4% po roku i o 3.7% po dwóch latach; szyjki kości udowej o 4.1% i 4.7%; krętarza o 4.8% tylko po roku. Nowe złamania kręgów wystąpiły u 21% badanych wobec 43% w grupie placebo. Beztłuszczowa masa ciała wzrosła o 6.2% po roku i o 11.9% po dwóch latach. Hemoglobina wzrosła o 14.3% w porównaniu zarówno z wartością wyjściową, jak i z placebo.

Czwarte badanie jest cytowane najrzadziej. Było to prospektywne, randomizowane, wieloośrodkowe badanie otwarte u 73 mężczyzn z wyniszczeniem związanym z HIV, z których 69 ukończyło dwanaście tygodni. W grupie leczonej masa beztłuszczowa wzrosła o 0.49 kg z odchyleniem standardowym 1.26, a masa ciała o 1.31 kg z odchyleniem standardowym 1.87, w obu przypadkach wobec wartości wyjściowej przy p poniżej 0.01. Teraz proszę spojrzeć na grupę kontrolną: ona również zyskała na masie ciała, 0.99 kg z odchyleniem standardowym 1.48, także istotnie. A w streszczeniu nie podano żadnego porównania masy beztłuszczowej między grupami.

Tak wygląda małe badanie w chorej populacji. Uczciwie można powiedzieć, że grupa leczona poprawiła wyniki. Nie można uczciwie powiedzieć, że poprawiła je bardziej niż grupa kontrolna, ponieważ tego porównania w pracy nie ma.

Co faktycznie mają po swojej stronie badania nad testosteronem

Dowody dotyczące testosteronu są obszerniejsze, starsze i ograniczone do węższego pytania: ile masy beztłuszczowej wraca i jak spójny jest ten wynik.

Metaanaliza badań kontrolowanych i randomizowanych u mężczyzn powyżej 60. roku życia przejrzała 2681 rekordów, do pełnego tekstu zakwalifikowała 26, uwzględniła 11, z których trzy zostały następnie wyłączone z analizy łącznej. Przyrost masy beztłuszczowej wynosił od 1.65 kg do 6.20 kg w poszczególnych badaniach, przy oszacowaniu efektu 3.59 kg i przedziale ufności od 2.38 do 4.81. Wskaźnik heterogeniczności wyniósł 98%: badania niemal całkowicie ze sobą się nie zgadzają. Masa tkanki tłuszczowej zmniejszyła się według oszacowania łącznego o minus 1.78 kg, przedział ufności od minus 2.57 do minus 0.99, heterogeniczność 81%.

Projekt, który najlepiej kontroluje wpływ ćwiczeń, to badanie z unieruchomieniem w łóżku w pozycji z głową w dół: zdrowi mężczyźni w wieku 35 plus minus 8 podzieleni na nieaktywną grupę kontrolną, grupę ćwiczącą z placebo oraz grupę przerywanego podawania testosteronu w dawce 100 mg tygodniowo, dwa tygodnie podawania i dwa tygodnie przerwy. Całkowita masa beztłuszczowa, masa beztłuszczowa nóg i tułowia konsekwentnie malała w grupie kontrolnej, rosła przy testosteronie, a przy samych ćwiczeniach zmieniała się niewiele lub wcale. Siła nóg spadła w grupie kontrolnej i została zachowana w obu grupach aktywnych. Zmiana masy beztłuszczowej korelowała ze zmianą siły.

To najbliższy z dostępnych tu czystych odczytów tego, co testosteron robi z tkanką beztłuszczową w kontrolowanych warunkach, w modelu zaprojektowanym tak, by odbierać mięśnie zdrowym mężczyznom, a nie budować je na siłowni.

Prostata, gdzie dowody są najcieńsze i oznaczone jako takie

Jedyna rzecz, o którą ludzie pytają w związku z nandrolone, a której powyższe badania nie dotykają, to prostata, i tu poziom dowodów spada na sam dół skali. Istnieje opublikowany opis przypadku: pacjent z nawrotowym hormonozależnym rakiem prostaty, leczony ratunkowo deprywacją androgenową, doświadczył szybkiej progresji po wstrzyknięciach nandrolone nabytych bez recepty. To jeden pacjent. Dowodzi, że coś się wydarzyło. Nie dowodzi niczego o tym, jak często.

Istnieje badanie na szczurach: 28 zwierząt, z czego 18 otrzymywało nandrolone decanoate co tydzień przez cztery tygodnie, wobec 10 kontrolnych otrzymujących sól fizjologiczną. Masa jąder się zmniejszyła, masa prostaty i pęcherzyków nasiennych wzrosła, szerokość kanalików nasiennych się zmniejszyła, a w histologii stwierdzono olbrzymie komórki spermatydowe, wakuolizację, zwyrodniałe plemniki, łagodny rozrost prostaty i zaleganie wydzieliny. Wzrosły produkty peroksydacji lipidów, co autorzy odczytują jako uszkodzenie oksydacyjne.

Zestawione razem, pojedynczy opis przypadku i czterotygodniowe badanie na szczurach to całość bezpośrednich dowodów dotyczących prostaty w tym artykule. Są tu, ponieważ ten sygnał jest powodem, dla którego ludzie pytają, a nie dlatego, że dowody są mocne.

Gdzie jest katalog

Oferujemy obie klasy, a uczciwa wersja strony produktu jest uboższa niż uczciwa wersja pytania. Nandrolone decanoate i nandrolone phenylpropionate znajdują się obok testosterone enanthate i cypionate, a cztery opisane wyżej badania randomizowane to cała literatura kliniczna przypisana do półki z nandrolone. O tym, jak twierdzenia w tej kategorii są testowane i upadają, traktuje pokrewny dokument czego nigdy nie badano.

Czego dane nie pokazują

Żadne badanie z tego zestawu nie porównuje nandrolone z testosteronem. Ani jedno. Dowody dotyczące nandrolone to cztery badania kontrolowane placebo w dializoterapii, HIV i osteoporozie; dowody dotyczące testosteronu to badania łączone u mężczyzn powyżej 60. roku życia oraz jeden model z unieruchomieniem w łóżku. Wartości dotyczące siły i masy beztłuszczowej odnoszą się do klasy steroidów jako całości, a nie do żadnej z tych cząsteczek, a zakres klasy od 5% do 52% jest tak szeroki, że średnia dla klasy nie pozwala uszeregować dwóch produktów.

Żadne z badań nad nandrolone przedstawionych tutaj nie mierzyło objętości prostaty, PSA, lipidów, ciśnienia tętniczego ani żadnego punktu końcowego sercowo-naczyniowego. Materiał dotyczący prostaty to jeden opis przypadku i jedno badanie na szczurach. Żadne badanie nie mierzyło siły jako punktu końcowego w żadnej z tych populacji i żadne nie włączyło zdrowych, wytrenowanych dorosłych, z których perspektywy to pytanie jest w rzeczywistości zadawane. Metaanaliza dotycząca testosteronu ma wskaźnik heterogeniczności 98%, co oznacza, że badania stojące za głównym wynikiem nie zgadzają się ze sobą.

Zmiana składu ciała zmierzona u pacjentów dializowanych, kobiet z HIV, kobiet z osteoporozą i unieruchomionych w łóżku zdrowych mężczyzn nie jest obietnicą dotyczącą czyjejkolwiek sylwetki. Jest zapisem tego, co zmierzono, i na tym zapis się kończy.

Co dostarczamy

Wymienione wyżej preparaty nandrolone i testosteronu, w postaci dostarczanej przez producenta, z możliwością śledzenia przesyłki, z terenu UE. Dokumentację partii dla każdego produktu, który ją posiada, wyjaśnia przewodnik COA, do którego odnośnik znajduje się na stronie produktu.

Wyłącznie do celów badawczych. Ta strona streszcza opublikowane badania jako materiał referencyjny dla badaczy. Nie jest poradą medyczną, protokołem ani sugestią stosowania u ludzi. Nic z tego, co dostarczamy, nie jest przeznaczone do stosowania u ludzi ani u zwierząt.