MOTS-c: peptyd, który mitochondria zapisują same

Większość peptydów w tym katalogu to analogi substancji, które organizm wytwarza w typowych miejscach — w przysadce, jelicie, grasicy. MOTS-c jest pod tym względem bardziej niezwykły: jest kodowany we wnętrzu genomu mitochondrialnego, w krótkiej otwartej ramce odczytu w obrębie genu 12S rRNA. Mitochondria zapisują go same.

To nie jest hasło marketingowe. Właśnie dlatego związek doczekał się publikacji w Cell Metabolism w 2015 roku, a potem własnego nurtu badań.

Co odkryto

Lee i wsp. zidentyfikowali MOTS-c jako pochodzący z mitochondriów peptyd złożony z 16 aminokwasów i opisali jego działanie: oddziałuje on poprzez szlak AMPK — ten sam ośrodek wykrywania stanu energetycznego, w którym zbiegają się skutki działania metforminy i wysiłku fizycznego — a w ich modelach regulował wrażliwość na insulinę i homeostazę metaboliczną.

U myszy podawanie MOTS-c zapobiegało zarówno insulinooporności zależnej od wieku, jak i wywołanej dietą wysokotłuszczową, a także otyłości indukowanej dietą. Późniejsze prace opisywały wpływ na metabolity osocza i na wrażliwość na insulinę w podobnym kierunku.

Związek z wysiłkiem fizycznym

Publikacja z 2021 roku w Nature Communications (Reynolds i wsp.) sprawiła, że związek stał się interesujący także poza laboratoriami zajmującymi się metabolizmem. Wynika z niej, że MOTS-c jest indukowany wysiłkiem — jego poziom rośnie wraz z aktywnością fizyczną — a u starszych myszy jego podawanie poprawiało wydolność fizyczną i homeostazę mięśni. Stąd pochodzi etykieta „mimetyku wysiłku”, którą ten związek nosi dziś wszędzie — etykieta przypisywana także trzem związkom z katalogu o trzech niepowiązanych mechanizmach.

Poziom krążącego MOTS-c spada również z wiekiem chronologicznym, zarówno u gryzoni, jak i u ludzi, a niższe wartości idą w parze z zaburzeniami metabolicznymi.

Gdzie kończą się dowody

Wprost: na granicy gatunku.

Prace nad mechanizmem są solidne i powtarzalne. Wyniki dotyczące metabolizmu i wydolności fizycznej pochodzą z badań na myszach. To, co istnieje u ludzi, ma charakter obserwacyjny — są to pomiary endogennego poziomu MOTS-c w różnym wieku, w różnych populacjach i stanach metabolicznych, a także badania asocjacji genetycznych dotyczące wariantów mitochondrialnych wpływających na ten peptyd.

Nie ma randomizowanego badania kontrolowanego z podawaniem MOTS-c u ludzi. Nikt nie ustalił dawki dla człowieka, profilu bezpieczeństwa u człowieka ani wielkości efektu u człowieka. Kto przedstawia wyniki z badań na myszach jako wyniki u ludzi, pomija krok, który ma znaczenie.

Dlaczego występuje w mieszankach

MOTS-c pojawia się w naszym katalogu samodzielnie oraz w składzie MitoBoost, obok SS-31 i NAD+. Logika tego zestawienia jest mitochondrialna: peptyd powiązany z AMPK, peptyd o działaniu antyoksydacyjnym ukierunkowanym na mitochondria oraz prekursor NAD działają na tę samą organellę z różnych stron.

Obowiązuje zwykła ostrożność — preparat trójskładnikowy nie pozwala stwierdzić, który ze składników za co odpowiada, a w przypadku związku, dla którego nie ma żadnych danych u ludzi, przypisanie skutku ma jeszcze większe znaczenie, nie mniejsze.

Postępowanie ze związkiem

Nordic Peptides podaje, że zamknięty produkt należy przechowywać w temperaturze pokojowej, między 15 °C a 30 °C, z dala od światła i wilgoci; po rekonstytucji należy postępować zgodnie z instrukcją producenta podaną na stronie produktu.

Co oferujemy

MOTS-c 10 mg oraz mieszanka MitoBoost, wstrzykiwacze Nordic Peptides, wysyłane w stanie dostarczonym przez producenta, dokumentacja serii na życzenie. Wyłącznie do celów badawczych — nie do stosowania u ludzi ani zwierząt, a nic z tu zawartych treści nie stanowi porady medycznej.