Tirzepatide a semaglutide: pierwsze bezpośrednie porównanie w jednym badaniu

Do 2025 roku każde twierdzenie w internecie, że „tirzepatide przewyższa semaglutide”, opierało się na porównaniu między badaniami: jedna liczba ze STEP 1, druga z SURMOUNT-1, różne populacje, różny czas trwania, różne lata. To wiarygodne przypuszczenie, a nie dowód — populacje badawcze różnią się w sposób, który sam w sobie przesuwa wyniki o kilka punktów procentowych.

Potem oba związki wreszcie zestawiono w jednym badaniu.

Dwie cząsteczki

Semaglutide jest agonistą receptora GLP-1. Spowalnia opróżnianie żołądka i działa na regulację apetytu na poziomie ośrodkowym. W badaniu STEP 1 (NEJM, 2021) semaglutide w dawce 2,4 mg tygodniowo dał średnie zmniejszenie masy ciała o 14,9 % po 68 tygodniach, wobec 2,4 % w grupie placebo; 86 % uczestników straciło co najmniej 5 %.

Tirzepatide dodaje drugi receptor: jest podwójnym agonistą GIP/GLP-1. W badaniu SURMOUNT-1 (NEJM, 2022) tirzepatide dał 20,9 % po 72 tygodniach przy dawce 15 mg, a 91 % uczestników straciło co najmniej 5 %.

Dwa mechanizmy, różnica około sześciu punktów procentowych — w badaniach, których nigdy nie zaprojektowano z myślą o porównaniu.

SURMOUNT-5: to samo badanie, te same zasady

W badaniu SURMOUNT-5 (NCT05822830) 751 dorosłych z otyłością lub z nadwagą i powikłaniem związanym z masą ciała, bez cukrzycy, losowo przydzielono do maksymalnych tolerowanych dawek tirzepatide albo semaglutide na 72 tygodnie. Badanie było otwarte, ale z tym samym protokołem, tymi samymi zasadami zwiększania dawki i tymi samymi punktami końcowymi w obu ramionach. Opublikowano je w The New England Journal of Medicine w 2025 roku.

Wynik:

Tirzepatide wypadł lepiej o około 6,5 punktu procentowego masy ciała i 5,4 cm obwodu talii; obie różnice były istotne statystycznie. Uczestnicy przyjmujący tirzepatide częściej też przekraczali każdy wyższy próg — 10 %, 15 %, 20 %, 25 % masy ciała.

Przypuszczenie oparte na porównaniu między badaniami okazało się więc mniej więcej trafne. Trzeba było jednak rzetelnego badania, żeby to wiedzieć.

Najciekawsza jest linia dotycząca tolerancji

Naiwne oczekiwanie jest takie, że lek dający większą utratę masy ciała powoduje więcej problemów żołądkowo-jelitowych. Badanie tego nie wykazało: zdarzenia niepożądane ze strony przewodu pokarmowego prowadziły do przerwania leczenia około dwa razy częściej przy semaglutide (5,6 %) niż przy tirzepatide (2,7 %). Większość zdarzeń niepożądanych w obu ramionach miała nasilenie łagodne do umiarkowanego i koncentrowała się w fazie zwiększania dawki.

Warto jasno powiedzieć, czego to nie oznacza. Nie oznacza, że tirzepatide jest łagodniejszy dla każdej konkretnej osoby; oznacza, że w tym badaniu, przy maksymalnych tolerowanych dawkach, mniej osób przerwało leczenie z powodu działań ze strony przewodu pokarmowego. Średnia z badania nie opisuje indywidualnej odpowiedzi.

Do czego przydaje się takie porównanie

Głównie do dwóch rzeczy.

Po pierwsze, ustala rząd wielkości samego mechanizmu: dodanie agonizmu GIP do agonizmu GLP-1 daje realną różnicę, a nie błąd zaokrąglenia. Tę samą logikę rozwija retatrutide, dodając trzeci receptor — a dane z fazy 2 dla retatrutide stawiają jego wynik po 48 tygodniach powyżej obu tych związków.

Po drugie, pozwala zweryfikować szum marketingowy. Każde twierdzenie o tych dwóch związkach można teraz zestawić z jednym badaniem obejmującym 751 osób, a nie z dobraną wygodnie parą badań.

Ograniczenia

Badanie SURMOUNT-5 było otwarte — uczestnicy i badacze wiedzieli, który lek jest podawany, co może wpływać na zgłaszane działania niepożądane i przestrzeganie zaleceń. Wykluczono z niego osoby z cukrzycą, więc nic nie mówi o tej populacji. Trwało 72 tygodnie, więc nic nie mówi o piątym roku. Oba związki są lekami wydawanymi na receptę w jurysdykcjach, w których je zatwierdzono; nic z powyższych treści nie jest zaleceniem, protokołem ani poradą medyczną.

Co dostarczamy

Wstrzykiwacze z tirzepatide (5 mg i 10 mg) oraz semaglutide (5 mg) od Nordic Peptides, wysyłane w postaci dostarczonej przez producenta, dokumentacja partii na życzenie. Wyłącznie do celów badawczych — nie do użytku u ludzi ani zwierząt, bez wyjątków.