Endurance i peny GLUTAMB: co naprawdę zawierają

CellDetox i Everlong to ambitniejszy koniec naszej półki z produktami z kategorii długowieczności. Ta strona dotyczy poziomu niżej – penów antyoksydacyjnych, które są prostsze, tańsze w obsłudze i znacznie łatwiejsze do zweryfikowania, ponieważ wszystko, co zawierają, to dobrze zbadane cząsteczki z dziesiątkami lat literatury opartej na badaniach u ludzi.

Ta literatura nie jest jednak jednolicie przychylna. Przejrzenie jej jest bardziej pożyteczne niż powtarzanie treści etykiety.

Co naprawdę zawierają

Oddajmy sprawiedliwość: liczby na tych etykietach się zgadzają, co nie jest prawdą w przypadku każdej formulacji na tym rynku.

Endurance Pen to 2600 mg w 3 ml, a zestawienie producenta uwzględnia całość: glutation 600 mg, NMN 1500 mg, resweratrol 500 mg.

GlutaMB to glutation 2000 mg i błękit metylenowy 30 mikrogramów, w 3 ml pena o pojemności 300 jednostek. Warto zapamiętać tę drugą wartość; wróci jeszcze w dalszej części.

Oba składniki sprzedawane są również osobno – Resveratrol w dawce 100 mg/2 ml oraz NAD+ w penach 100 mg i 200 mg.

NMN to składnik z najlepszym wynikiem u ludzi

Opisaliśmy go już w całości: randomizowane badanie NMN w dawce 250 mg/dobę przez 10 tygodni poprawiło wrażliwość mięśni na insulinę u kobiet z stanem przedcukrzycowym. Ta strona wprowadza też rozróżnienie, które ma znaczenie na tej półce – badanie dotyczyło NMN, prekursora, a nie samego NAD+, a koenzym ten nie jest efektywnie pobierany w postaci nienaruszonej przez komórki. Pen z NAD+ i pen z NMN nie są wymienne, cokolwiek sugerowałaby strona kategorii.

Resweratrol to składnik z największą ilością danych u ludzi i są one negatywne

To uczciwe sedno tej strony. Resweratrol był wielokrotnie poddawany właściwym badaniom randomizowanym u ludzi i nie wykazały one tego, co przewidywały prace na myszach.

• Poulsen i wsp., 2013, Diabetes. Dwudziestu czterech otyłych, ale poza tym zdrowych mężczyzn, cztery tygodnie, badanie randomizowane, kontrolowane placebo, podwójnie zaślepione, z hiperinsulinemicznym klamrem euglikemicznym jako metodą referencyjną. Wrażliwość na insulinę – pierwszorzędowy punkt końcowy – pogorszyła się nieistotnie w obu grupach. Brak wpływu na ciśnienie tętnicze, spoczynkowy wydatek energetyczny, tempo utleniania lipidów, tkankę tłuszczową ektopową lub trzewną ani na biomarkery zapalne i metaboliczne. Autorzy napisali, że wynik „raises doubt about the justification of resveratrol as a human nutritional supplement in metabolic disorders.”
• Kjær i wsp., 2017, JCEM. Siedemdziesięciu czterech mężczyzn w średnim wieku z zespołem metabolicznym, szesnaście tygodni, 1000 mg lub 150 mg dziennie wobec placebo. Brak wpływu na markery zapalne we krwi oraz w biopsjach tkanki tłuszczowej i mięśniowej, na ciśnienie tętnicze, skład ciała, tłuszcz w wątrobie i mięśniach ani na metabolizm glukozy i lipidów. Ponadto grupa przyjmująca wysoką dawkę wykazała istotny wzrost cholesterolu całkowitego (P<0,002), cholesterolu LDL (P<0,006) i fruktozaminy (P<0,013) w porównaniu z placebo.
• Semba i wsp., 2014, JAMA Internal Medicine. Nie badanie interwencyjne, lecz dziewięcioletnia prospektywna kohorta 783 dorosłych w wieku 65 lat lub starszych, zamieszkujących w społeczności w regionie Chianti, z wykorzystaniem 24-godzinnego oznaczenia metabolitów resweratrolu w moczu. Zmarło 268 uczestników (34,3%). W kwartylach od najniższego do najwyższego stężenia resweratrolu odsetek zgonów wynosił 34,4%, 31,6%, 33,5% i 37,4% (P=.67). Brak związku z CRP, IL-6, IL-1β, TNF, chorobami układu sercowo-naczyniowego ani nowotworami.

Cztery niezależne spojrzenia, trzy z nich randomizowane, wszystkie negatywne – a jedno wykazało przy wysokiej dawce zmianę lipidów w niewłaściwym kierunku.

I każde z nich dotyczyło podania doustnego. Pen nie jest doustny. Cokolwiek sądzić o literaturze dotyczącej podawania doustnego, resweratrol podawany we wstrzyknięciu to odrębne zagadnienie farmakologiczne, na które te prace nie odpowiadają.

Glutation: biodostępny, ale nie wykazano jeszcze wpływu na żaden punkt końcowy

Dwa użyteczne wyniki, wskazujące w różnych kierunkach.

Richie i wsp. przeprowadzili sześciomiesięczne randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo z doustnym glutationem w dawce 250 lub 1000 mg/dobę u 54 niepalących dorosłych. Sprawdził się jako suplement: po sześciu miesiącach poziom glutationu w grupie wysokiej dawki wzrósł o 30–35% w erytrocytach, osoczu i limfocytach oraz o 260% w komórkach policzka (P<0,05), z zależnością od dawki i czasu, a cytotoksyczność komórek NK po trzech miesiącach wzrosła ponad dwukrotnie w porównaniu z placebo. Po miesięcznym okresie wymywania poziomy wróciły do wartości wyjściowych.

Zasoby organizmu można więc zwiększyć. Czy ich zwiększenie zmienia cokolwiek klinicznie, to trudniejsze pytanie, a najlepiej zaprojektowana próba odpowiedzi na nie wypadła płasko: w badaniu fazy IIb Mischley i wsp. 45 osób z chorobą Parkinsona zrandomizowano do donosowego placebo, 100 mg lub 200 mg glutationu trzy razy dziennie przez trzy miesiące. Poprawę odnotowały wszystkie grupy, w tym grupa placebo. Grupa wysokiej dawki poprawiła się względem własnego punktu wyjściowego w całkowitej skali UPDRS (−4,6, P=0,0025) i w podskali motorycznej (−2,2, P=0,0485), jednak żadna z grup otrzymujących lek nie była lepsza od placebo. U jednego uczestnika w ramieniu wysokiej dawki rozwinęła się kardiomiopatia.

Tak wygląda uczciwa interpretacja: cząsteczka, której poziom można wykazać jako podwyższany, bez wykazanego efektu klinicznego tego podwyższenia.

Błękit metylenowy: prawdziwy lek, w dawce, która taką nie jest

Błękit metylenowy nie jest składnikiem „wellness” z obiecującym mechanizmem. To ugruntowany lek – standardowe leczenie methemoglobinemii – a w innych zastosowaniach istnieją dla niego aktualne dowody z badań randomizowanych. Zhang i wsp. zrandomizowali 217 starszych pacjentów poddawanych endoprotezoplastyce stawu do dożylnego błękitu metylenowego lub grupy kontrolnej: delirium pooperacyjne wystąpiło u 8,3% wobec 20,4% (współczynnik ryzyka 0,39, 95% CI 0,173–0,858, P=0,024), przy czym w grupie leczonej odnotowano więcej gorączki pooperacyjnej (16,5% wobec 7,4%, P=0,039).

Porównajmy teraz dawki. W tym badaniu podano we wlewie 2 mg na kilogram jako pojedynczą dawkę śródoperacyjną. Cały pen GlutaMB zawiera 30 mikrogramów – 0,03 mg na całe 3 ml, rozłożone na 300 jednostek.

To ta sama obserwacja, którą poczyniliśmy w odniesieniu do penów metabolicznych: formulacja tego rodzaju to zestaw bardzo niskich dawek składników, a nie dawki kliniczne w jednym urządzeniu. Żadna z tych interpretacji nie jest nieuczciwa, o ile zostanie jasno wyrażona. Nieuczciwe byłoby natomiast przytaczanie badania dotyczącego delirium obok pena.

Literatura dotycząca bezpieczeństwa zasługuje na jedno zdanie, ponieważ to dlatego substancja jest w szpitalach traktowana ostrożnie. Jej interakcja z lekami serotoninergicznymi jest udokumentowana na tyle dobrze, że artykuł z 2026 roku w Urogynecology nosi pełny tytuł „Methylene Blue and Serotonin Syndrome: A Caution Against Intravenous Use.”

Czego dane nie pokazują

Żaden z penów nie był testowany jako pen – przytoczone badania dotyczą pojedynczych cząsteczek, w większości podawanych doustnie lub dożylnie, w określonych populacjach pacjentów. Nie ma badania u ludzi dotyczącego tych kombinacji, nie ustalono dawki żadnego ze składników dla tej drogi podania i żaden z nich nie jest zatwierdzonym produktem, poza błękitem metylenowym w jego własnym, niepowiązanym wskazaniu. I jak w przypadku każdej mieszanki, mieszanka nie powie, która część co zrobiła.

Co oferujemy

Endurance Pen (glutation, NMN i resweratrol), GlutaMB (glutation i błękit metylenowy), a także Resveratrol i NAD+ osobno – wstępnie napełnione peny Nordic Peptides, wysyłane w stanie dostarczonym przez producenta, z numerem śledzenia, z terenu UE, z dokumentacją partii na życzenie.

Wyłącznie do celów badawczych – nie do stosowania u ludzi ani zwierząt, a nic z powyższego nie stanowi porady medycznej.