Fragment hGH 176-191 i AOD9604: brakujący rozdział

Hormon wzrostu zmienia sposób, w jaki organizm gospodaruje tłuszczem, ale także podnosi poziom glukozy we krwi, hamuje wydzielanie insuliny i pobudza proliferację komórek. Założenie, na którym oparto ten związek, brzmiało: te działania zależą od różnych części cząsteczki, więc można zachować pierwsze, a pozostałe odrzucić. To dobre założenie, a określona grupa badaczy z Melbourne przez dekadę je sprawdzała.

Jest to także podejście przeciwstawne do wszystkiego, co znajduje się dziś na metabolicznej półce. Linia GLP-1 działa przez apetyt i hormony jelitowe; tesamorelina działa przez uwalnianie hormonu wzrostu. Ten związek pomija hormon i wykorzystuje sam fragment.

Najpierw nazwa cząsteczki

W obiegu są trzy nazwy określające w gruncie rzeczy ten sam pomysł, ale nie są to identyczne peptydy.

• hGH 177-191 to syntetyczna sekwencja C-końcowa przebadana przez Wu i Ng w 1993 roku: Leu-Arg-Ile-Val-Gln-Cys-Arg-Val-Ser-Glu-Gly-Ser-Cys-Gly-Phe.
• AOD-9401 i AOD9604 to zmodyfikowane fragmenty zbudowane na tym regionie — prace Heffernan opisują AOD9604 jako „zmodyfikowany fragment C-końcowy” hGH.
• hGH 176-191 to nazwa używana przez rynek i kodeks antydopingowy. WADA wymienia „growth hormone fragments, e.g. AOD-9604 and hGH 176-191” (fragmenty hormonu wzrostu, np. AOD-9604 i hGH 176-191) razem w pozycji S2.2.3.

Opublikowane prace o metabolizmie lipidów dotyczą sekwencji 177-191 oraz modyfikacji AOD. Jeśli planujesz badania w oparciu o te prace, zapisz, jaki peptyd faktycznie posiadasz.

Co wykazała praca z 1993 roku — i kierunek, który ludzie odwracają

Wu i Ng donieśli, że syntetyczny hGH 177-191 wykazywał działanie antylipogenne identyczne jak nienaruszony hormon wzrostu: hamował syntezę tłuszczu. W tych samych doświadczeniach stwierdzili brak istotnego działania lipolitycznego, mierzonego uwalnianiem glicerolu z szczurzych nasadowych (najądrzowych) płatów tkanki tłuszczowej.

Warto się nad tym zatrzymać, ponieważ związek jest niemal powszechnie reklamowany jako spalacz tłuszczu. Pozytywny wynik pracy założycielskiej dotyczył strony magazynowania, nie rozkładu.

Program badań na myszach

Heffernan i wsp. przetestowali następnie fragment na modelach otyłych myszy trzykrotnie, a wyniki były spójne.

• Doustnie, 30 dni (2000): myszy ob/ob otrzymujące AOD-9401 doustnie przybierały na wadze istotnie mniej niż kontrole otrzymujące sól fizjologiczną od 16. dnia, bez różnicy w spożyciu pokarmu. Zbadana następnie tkanka tłuszczowa wykazywała zmniejszoną aktywność lipogenną i zwiększoną lipolityczną, a także ostry wzrost wydatku energetycznego i utleniania tłuszczów. Takie same kierunki zmian obserwowano w izolowanej tkance tłuszczowej otyłych gryzoni oraz ludzi, in vitro.
• Ciągła infuzja, 14 dni (2001): hGH i AOD9604 podawano za pomocą miniaturowej pompy osmotycznej myszom ob/ob oraz szczupłym myszom C57BL/6J. Oba związki zmniejszały przyrost masy ciała, zwiększały utlenianie tłuszczów in vivo i podnosiły stężenie glicerolu w osoczu. W odróżnieniu od hormonu wzrostu AOD9604 nie wywoływał hiperglikemii ani nie zmniejszał wydzielania insuliny, nie konkurował o receptor hGH i nie pobudzał proliferacji komórek.
• Praca towarzysząca rozszerzyła badania na myszy z wyłączonym genem receptora β3-adrenergicznego.

Razem daje to spójny zbiór prac wspierający pierwotne założenie: fragment odtwarza część działania hormonu wzrostu na tłuszcz bez angażowania receptora hormonu wzrostu.

Gdzie to się kończy

Na granicy gatunków, i to ostrzej niż zwykle.

PubMed indeksuje 23 rekordy wspominające o AOD9604 lub AOD-9604. Po odfiltrowaniu typów publikacji: randomizowane badanie kontrolowane i badanie kliniczne, wynik wynosi zero. W indeksowanej literaturze nie ma recenzowanego, randomizowanego badania tego związku pod kątem redukcji masy ciała u ludzi.

Badania z udziałem ludzi przeprowadzono. Twórca ogłosił w 2004 roku wynik 12-tygodniowego badania u 300 otyłych pacjentów, a rozwój związku został później przerwany — ta historia, wraz z liczbami opublikowanymi przez firmę i powodem, dla którego nie stanowią one wyniku recenzowanego, opisana jest na naszej stronie o penach metabolicznych, gdzie związek pojawia się również w mieszance.

Brak opublikowanego badania z tego programu sam w sobie jest informacją i to ten element dokumentacji najczęściej pomija się na rzecz wyników z myszy.

Drugim często przywoływanym wynikiem, dotyczącym stawów, a nie tłuszczu, jest praca Kwon i Park: dostawowe podanie AOD9604 z kwasem hialuronowym lub bez niego w modelu choroby zwyrodnieniowej stawów u królików. To źródło twierdzeń o stawach. Jest to jedno badanie na królikach.

Status regulacyjny

Zakazany w sporcie przez cały czas. Lista zakazanych substancji wymienia AOD-9604 i hGH 176-191 wprost jako przykłady w kategorii fragmentów hormonu wzrostu, więc objęte są zarówno nazwa badawcza, jak i nazwa rynkowa. Żaden z nich nie jest zatwierdzonym lekiem w UE ani w USA.

Obchodzenie się z produktem

AOD9604 to jedyny produkt w tym katalogu, w przypadku którego producent zaleca chłodzenie — i to dopiero po rekonstytucji, w temperaturze 4 °C lub niższej. Produkt zamknięty podlega tym samym wytycznym dotyczącym temperatury pokojowej co reszta oferty Nordic, które w całości przedstawia strona o obchodzeniu się z produktami. Należy postępować zgodnie z instrukcją wydrukowaną na stronie produktu, która pochodzi od samego producenta.

Co oferujemy

HGH Fragment (hgh frag 176-191) i AOD9604, pety Nordic Peptides, wysyłane w stanie dostarczonym przez producenta, dokumentacja partii na życzenie. Wyłącznie do celów badawczych — nie do stosowania u ludzi ani zwierząt, a nic z powyższego nie stanowi porady medycznej.